Aksjomat wyboru
Z Wikipedii
Spis treści |
Aksjomat wyboru (ozn. AC) – jeden z aksjomatów teorii mnogości. Używa się różnych jego równoważnych sformułowań. Najczęściej spotykane jest następujące:
- Dla każdej rodziny
niepustych zbiorów rozłącznych istnieje zbiór V, do którego należy dokładnie po jednym elemencie każdego ze zbiorów z tej rodziny
(zbiór taki nazywany jest selektorem). ![\bigwedge_{\mathcal{U}} \Bigg[\Big(\bigwedge _{X \in \mathcal{U}} X \neq \varnothing\Big) \land \Big(\bigwedge _{X,Z \in \mathcal{U}} \big(X \neq Z \Rightarrow X \cap Z = \varnothing\big)\Big) \implies \bigvee_V \bigwedge_{X \in \mathcal{U}} \bigvee_z \big(X \cap V= \{z\}\big)\Bigg]](http://upload.wikimedia.org/math/2/3/8/2387222a4c1b944d070363df95f1a5d4.png)
Przykładem innego sformułowania aksjomatu wyboru jest
- iloczyn kartezjański dowolnej liczby niepustych zbiorów jest niepusty.
Elementami iloczynu kartezjańskiego
sÄ… funkcje
spełniące
dla każdego
. Aksjomat wyboru postuluje:
- Jeśli
jest rodziną zbiorów spełniącą warunek
dla każdego
, wówczas istnieje funkcja wyboru f taka, że
dla każdego
.
Równoważne aksjomatowi wyboru są także tak zwany lemat Kuratowskiego-Zorna oraz twierdzenie mówiące, że każdy zbiór można dobrze uporządkować.
[edytuj] Kontrowersje
Aksjomat wyboru jest trywialny (i wynika z innych aksjomatów), jeśli zastosować go do skończonych rodzin zbiorów. W przypadku, kiedy mamy do czynienia z nieskończoną rodziną zbiorów, wydaje się również intuicyjny, lecz jego konsekwencje są zaskakujące. Na przykład Stefan Banach i Alfred Tarski korzystając z AC, udowodnili twierdzenie o paradoksalnym rozkładzie kuli. Mówi ono, że w przestrzeni euklidesowej R3 można podzielić kulę na skończoną liczbę części, z których da się złożyć dwie kule o takiej samej średnicy, co kula wyjściowa.
Obecnie większość matematyków uznaje i stosuje aksjomat wyboru. Przy twierdzeniach, których dowód go wykorzystuje, przyjęło się jednak zaznaczać ten fakt.
Można również rozważać modele teorii mnogości (tzn. aksjomatów ZF), w których prawdziwa jest negacja aksjomatu wyboru.
[edytuj] Słabsze formy
Czasami matematycy asekurując się przed paradoksalnymi następstwami zakładania aksjomatu wyboru, ograniczają się do jego słabszych, nierównoważnych wersji, jednak w wielu zastosowaniach wystarczających i nierzadko wygodniejszych.
Te słabsze formy są często podobne do aksjomatu wyboru i tylko ograniczają rozważane rodziny niepustych zbiorów, np. do skończonych zbiorów (ACF), albo zakładają że funkcja wyboru wybiera podzbiór każdego danego niepustego zbioru zamiast elementu. Następujące postulaty wynikają oczywiście z ZFC:
- Zasada wyboru - SP[1]
- Dla każdego zbioru X istnieje funkcja przyporządkowująca każdemu, co najmniej dwuelementowemu podzbiorowi zbioru X pewien niepusty, właściwy podzbiór zbioru X.
- Aksjomat wyboru dla zbiorów dających się dobrze uporządkować - ACWO
- Dla każdego zbioru X istnieje funkcja przyporządkowująca dokładnie jeden element
każdemu niepustemu podzbiorowi zbioru X dającemu się dobrze uporządkować.
- Aksjomat wyboru dla zbiorów skończonych - ACF
- Dla każdego zbioru X istnieje funkcja przyporządkowująca dokładnie jeden element
każdemu niepustemu, skończonemu podzbiorowi zbioru X.
- Aksjomat wyboru dla zbiorów n-elementowych - Cn
- Dla każdego zbioru X istnieje funkcja wybierająca po jednym elemencie z każdego n-elementowego podzbioru zbioru X.
- Przeliczalny aksjomat wyboru - CAC albo ACω
- Dla każdej przeliczalnej rodziny zbiorów istnieje funkcja wyboru.
Inne wersje wynikają z aksjomatu wyboru, ale mają całkowicie inną formę:
- Aksjomat liniowego uporzÄ…dkowania - OP
- Każdy zbiór da się liniowo uporządkować.
- Aksjomat podziału - PP
- Każdy zbiór nieskończony da się podzielić na dwa nieskończone, rozłączne zbiory.
(Aksjomat ten jest bardzo słaby: na przykład nie można przy jego założeniu udowodnić, że każdy nieskończony zbiór da się podzielić na nieskończenie wiele nieskończonych rozłącznych zbiorów.)
- Zasada wyborów zależnych - PDC albo DC
- Niech X będzie niepustym zbiorem, oraz
będzie pewną relacją na X. Jeżeli
,
- wówczas istnieje ciąg (xn) elementów zbioru X, że
(Już podstawowe twierdzenia w analizie i teorii miary potrzebują założenia PDC albo przynajmniej CC (np. aby udowodnić, że zbiór liczb rzeczywistych nie jest sumą przeliczalnej rodziny zbiorów miary zero). Istnienie zbiorów niemierzalnych nie wynika z aksjomatów ZF+PDC, czyli układ
- ZF+PDC+"każdy podzbiór prostej rzeczywistej jest mierzalny"
jest niesprzeczny.)
- Istnienie ultrafiltrów - BPI
- Na każdej algebrze Boole'a istnieje ultrafiltr.
(Ten aksjomat wystarczy aby udowodnić np. twierdzenie o zwartości, twierdzenie Hahna-Banacha, istnienie zbiorów niemierzalnych, i twierdzenie Tichonowa dla przestrzeni T2.)
Prawdziwe są następujące ciągi implikacji:
- AC ⇒ PDC ⇒ CAC
- AC ⇒ SP ⇒ OP ⇒ ACF ⇒ ∀n Cn ⇒ Cm ⇒ PP
- AC ⇒ BPI ⇒ OP
- AC ⇒ ACWO ⇒ ACF
Przypisy
- ↑ Nazwy skrótów pochodzą z języka angielskiego, odpowiednio od Selection Principle, Axiom of choice for well orderable sets, Axiom of choice for finite sets, Axiom of choice for finite sets of n elements, Countable axiom of choice, The Ordering Principle, Partition Principle, Principle of dependent choices, Boolean prime ideal theorem.
[edytuj] Bibliografia
- Omar De La Cruz, Carlos Augusto Di Prisco: Weak forms of the axiom of choice and partitions of infinite sets. Dordrecht: Kluwer Acad. Publ., 1998.
- Thomas Jech: The Axiom of Choice. Amsterdam: North Holland, 1973.
[edytuj] Zobacz też
Hanna Banaszak Hermiona Akwarium domy w hiszpanii mieszkania poznañ
| Nowy tablet od HP |
|
Firma Hewlett-Packard wprowadza do swej oferty nowy tablet. UrzÄ…dzenie nosi nazwÄ™ TouchSmart TX2.
|
| Jak wybrać aparat cyfrowy |
|
Chcesz kupić cyfrówkę, ale nie wiesz na jaki model się zdecydować? Wahasz się, czy kupić prosty kompakt, czy też zainwestować w lustrzankę? Nasz poradnik pomoże ci podjąć właściwą decyzję.
|
| Najlepsze notebooki i netbooki |
|
Zobacz, jakie obecne na rynku netbooki oraz notebooki w cenie 2000 i 3000 zł. są warte uwagi.
|
| Jak wybrać notebooka i netbooka |
|
Myślisz o kupnie komputera przenośnego w cenie od 1000 do 3000 zł? Zanim pójdziesz do sklepu w święta przeczytaj nasz poradnik.
|
| Pierwszy Windows ma 23 lata |
|
Microsoft wydał na świat pierwszą edycję swojego systemu operacyjnego Windows 20 listopada 1985 roku. Pierwsze "okienka" oznaczone były jako 1.0. Był to pierwszy system, który umożliwiał skorzystanie z myszki.
|
