Z Wikipedii

Województwo kieleckie – województwo istniejące w okresie II Rzeczypospolitej, PRL oraz III Rzeczypospolitej. Utworzone 2 sierpnia 1919 na mocy ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych II instancji^[1]. Granice tego województwa zmieniały się w 1938, 1945, 1950 i 1975 roku. W czasie reformy administracyjnej w 1999 zostało zlikwidowane. Po reformie większa część jego obszaru znalazła się w województwie świętokrzyskim.

[edytuj] Województwo kieleckie w okresie II Rzeczypospolitej (1918-1939)

Zobacz więcej w osobnym artykule: województwo kieleckie (II Rzeczpospolita).

Utworzenie województwa kieleckiego w dniu 2 sierpnia 1919 roku.

• Stolica województwa: Kielce
• Powiaty: m. Częstochowa, m. Radom, m. Sosnowiec, będziński, częstochowski, iłżecki, jędrzejowski, kielecki, konecki, kozienicki, miechowski, olkuski, opatowski, opoczyński, pińczowski, radomski, sandomierski, stopnicki, włoszczowski, zawierciański.
• Główne miasta: Będzin, Częstochowa, Dąbrowa Górnicza, Ostrowiec Świętokrzyski, Radom, Skarżysko-Kamienna, Sosnowiec, Wierzbnik-Starachowice, Zawiercie

[edytuj] Województwo kieleckie w latach 1945-1950

Granice powojennego województwa kieleckiego zostały ustalone dekretem PKWN z dnia 21 sierpnia 1945 r. W 1946 roku województwo kieleckie miało 1 701 800 mieszkańców. Zajmowało obszar 17 804 km². Na jego terenie znajdowało się 26 miast.

W skład województwa wchodziło 13 powiatów: Częstochowa miasto, częstochowski, iłżecki, jędrzejowski, kielecki, kozienicki, opatowski, pińczowski, Radom miasto, radomski, sandomierski, stopnicki i włoszczowski.

Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

[edytuj] Województwo kieleckie w latach 1950-1975

Powierzchnia: 19 476 km² (6,2% powierzchni kraju). Zachodnia i północna granica województwa znajdowała się na rzece Pilicy. Granicę południowo-wschodnią i wschodnią stanowiła Wisła.

• Główne miasta: Radom, Kielce, Ostrowiec Świętokrzyski, Starachowice, Skarżysko-Kamienna, Sandomierz, Końskie, Opoczno
• Powiaty: białobrzeski, buski, chmielnicki (do 1962), iłżecki, jędrzejowski, kazimierski, Kielce m., kielecki, konecki, kozienicki, lipski, opatowski, opoczyński, Ostrowiec Świętokrzyski m., pińczowski, przysuski, Radom m., radomski, sandomierski, Skarżysko-Kamienna m., Starachowice m., staszowski, szydłowiecki, włoszczowski, zwoleński

[edytuj] Województwo kieleckie w latach 1975-1998

Województwo kieleckie

Stolica	Kielce
Liczba ludności	1 131 700
Tablica rejestracyjna	KI,KE,KJ

28 maja 1975 weszła w życie ustawa o dwustopniowym podziale administracyjnym państwa. Polska została podzielona na 49 województw. W 1993 województwo kieleckie miało 1 135 500 mieszkańców^[1]. Składało się wówczas z 80 gmin, a na jego terenie znajdowało się 19 miast^[1].

Od wschodu graniczyło z województwem tarnobrzeskim, od południa z tarnowskim i krakowskim, od zachodu z katowickim, częstochowskim i piotrkowskim, a od północy z województwem radomskim.

Z obszarem 9,2 tys km² województwo kieleckie zajmowało szóste miejsce w kraju pod względem powierzchni^[3].

[edytuj] Miasta

Ludność (stan na 31.12.1998 r.)

• Kielce – 212 383
• Ostrowiec Świętokrzyski – 79 173
• Starachowice – 57 083
• Skarżysko-Kamienna – 50 799
• Końskie – 22 353
• Busko-Zdrój – 18 255
• Jędrzejów – 17 459
• Pińczów – 12 405
• Miechów – 11 935
• Włoszczowa – 11 067
• Suchedniów – 8 337
• Sędziszów – 6 167
• Stąporków – 6 036
• Kazimierza Wielka – 5 474
• Chęciny – 4 258
• Chmielnik – 4 056
• Małogoszcz – 3 155
• Kunów – 3 136
• Wąchock – 2 755
• Bodzentyn – 2 276
• Skalbmierz – 1 302
• Działoszyce – 1 163

[edytuj] Ludność w latach

• 1975 – 1 037 100
• 1980 – 1 068 700
• 1985 – 1 107 900
• 1990 – 1 126 700
• 1995 – 1 136 600
• 1998 – 1 131 700

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Jarosław Swajdo, Między Wisłą a Pilicą. Dzieje podziałów administracyjnych w regionie kielecko-radomskim do 1975 roku, Kielce 2005
• Jerzy Z. Pająk, Dzieje podziałów administracyjnych a granice regionu świętokrzyskiego, (w) Region świętokrzyski. Mit czy rzeczywistość?, Kielce 2001
• Teresa Koba-Ryszewska, Przeszłość administracyjna ziem województwa kieleckiego, (w) Z dziejów ziemi kieleckiej (1918-1944), Warszawa 1970

[edytuj] Zobacz też

• podział administracyjny Polski 1957-1975
• podział administracyjny Polski 1975-1998
• województwo świętokrzyskie

p • d • e

Podział administracyjny Polski 1975-1998

bialskopodlaskie • białostockie • bielskie • bydgoskie • chełmskie • ciechanowskie • częstochowskie • elbląskie • gdańskie • gorzowskie • jeleniogórskie • kaliskie • katowickie • kieleckie • konińskie • koszalińskie • krakowskie • krośnieńskie • legnickie • leszczyńskie • lubelskie • łomżyńskie • łódzkie • nowosądeckie • olsztyńskie • opolskie • ostrołęckie • pilskie • piotrkowskie • płockie • poznańskie • przemyskie • radomskie • rzeszowskie • siedleckie • sieradzkie • skierniewickie • słupskie • suwalskie • szczecińskie • tarnobrzeskie • tarnowskie • toruńskie • wałbrzyskie • warszawskie • włocławskie • wrocławskie • zamojskie • zielonogórskie